تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 457

مساهمون:

ص٤٥٧
آزمايش خواهيم كرد .
وَ إِذْ قالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ
عطف بر إذ يعدون يا بر اذ تأتيهم و معنى اين است : هنگامى كه تجاوز مىكنند عده‌اى از نهىكنندگان واعظ ، افراد ساكت و غير واعظ ، يا از گناهكاران از باب استهزا يا از باب اينكه اعتقاد به آن داشتند گفتند :
لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً قالُوا مَعْذِرَةً إِلى رَبِّكُمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
چرا قومى را كه از جانب خدا به هلاكت يا عذاب شديد محكومند موعظه مىكنند ؟ گفتند : اگر چه آنها در فسق و نافرمانى فرورفته‌اند ، و لكن آنچه كه وظيفه ما است از نهى منكر و ترحّم بر بندگان به احتمال قبول و نجات آنها از عذاب ادا مىكنيم و آن را به كار مىبنديم تا نزد پروردگارتان معذور باشيم ، باشد كه پرهيزگار شوند .
فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ
آنچه را كه پند دهندگان دربارهء عذاب به آنها ياد آورى كردند نشنيده گرفتند و به سخنان آنان گوش ندادند ، يا آنچه را كه خداوند از حرمت روز شنبه و حرمت صيد در آن روز ياد آورى كرده بود فراموش كردند .
أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ
ما نيز پند دهندگان را كه راضى به فعل آنها نبودند و از نهى به آنها نيز ساكت نبودند ، نجات داديم .
وَ أَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا
و به آنهائى كه به خودشان ستم كردند به اينكه آنچه بايستى انجام مىدادند ترك كردند و آنچه را كه نبايد انجام مىدادند مرتكب شدند .