عبادت ستارگان مىكردند ، مثلا مىگفتند : محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عبادت زهره مىكرد ، و لذا از دنيا زن و بوى خوش را اختيار كرد ، زيرا كه آن دو منسوب به زهره است ، و از روزها جمعه را اختيار كرد چون جمعه منسوب به زهره است ، و موسى زحل را عبادت مىكرد و لذا شنبه را اختيار كرد ، نيز صابئين ادعا مىكردند كه عيسى عليه السّلام آفتاب را عبادت مىكرد و از اين جهت روز يكشنبه را براى عبادت دستهجمعى انتخاب كرده است .
إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ
و آنها از صيد روز شنبه نهى شده بودند .
شُرَّعاً
يعنى ماهيها ظاهر شده و براى آزمايش آنها به دسترسى نزديك بودند .
وَ يَوْمَ لا يَسْبِتُونَ لا تَأْتِيهِمْ
آنها مشتاق صيد بودند و همه هفته را در انتظار بودند و براى آنها صيد ماهى ميسّر نمىشد ، ولى روز شنبه كه آنها به جهت احترام آن روز و عبادت در آن از صيد كردن ممنوع بودند ماهيها ظاهر شده در دسترس قرار مىگرفتند به نحوى كه ديگر صبر كردن از صيد براى آنها ممكن نبود از امتحان و ابتلاء خداوند به خود او پناه مىبريم .
كَذلِكَ نَبْلُوهُمْ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ
يعنى اينكه ابتلاء و آزمايش به سبب فسق و عصيان آنها بوده است ، و آوردن لفظ مستقبل جهت احضار ماضى است ، يا مقصود اين است كه ما همانطور كه سابقا آنها را آزمايش كرديم . در آينده نيز آزمايش خواهيم كرد . يا مقصود اين است كه ما امّت تو را اين چنين