نمىآورند .
بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ
يعنى در همهء وقتها چون گاهى صبح و شام و مرادفات آنها در زبان عرب و عجم در استغراق اوقات استعمال مىشود ، يا مقصود اين دو وقت است از جهت شرافتى كه بر ساير اوقات دارند ، و انسان در اين دو وقت غالبا از مشاغل دنيوى و ضروريّات بدنى و لذّات نفسانى فارغ است .
وَ لا تَكُنْ مِنَ الْغافِلِينَ
و از كسانى كه در غفلت فرورفتهاند مباش ، و نفرمود : ( و لا تغفل ) چنان كه آن طريقه مشاكله در مقابله ( همانند آوردن كلمات است بر ضدّ يكديگر كه صنعت تضادّ و طباق ناميده مىشود مانند ذاكر و غافل ) است ، زيرا انسان كمتر اتّفاق مىافتد كه از حدوث غفلت منفكّ شود .
إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ
در موضع بيان علّت امر و نهى است و مقصود كسى است كه براى او حضور نزد خدا حاصل شود از قبيل انبيا و رسولان و جانشينانشان در سلسلهء صعود و ملائكهء مقرّبين در سلسلهء نزول .
لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ يُسَبِّحُونَهُ وَ لَهُ يَسْجُدُونَ
آن فرشتگان هيچگاه از عبادت او سركشى نكرده و پيوسته به تسبيح ذات احديّت مىپردازند و به سجدهء او مشغولند ، اگر مىخواهى به آنها ملحق شوى و به صفات آنان متّصف گردى ، پس از ذكر خدا غافل مشو .