تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 436

مساهمون:

ص٤٣٦
رؤيت بر خدا جائز نيست تا اين سؤال و درخواست را از خدا بكند ؟ امام عليه السّلام فرمود : كليم خدا مىدانست كه خداوند منزّه از آن است كه با چشم ديده شود ، و لكن وقتى كه خدا با او هم كلام شد و او را به خود نزديك گردانيد و با او سخن گفت به سوى قومش برگشت و به آنها خبر داد كه خداوند با او هم‌كلام شد و او را به خود نزديك گردانيد و با او سخن گفت . پس قومش به او گفتند : ما به تو ايمان نمىآوريم مگر اينكه كلام خدا را بشنويم همان‌طور كه تو آن را شنيده‌اى ، قوم موسى هفتصد هزار نفر بودند كه از بين آنان هفتاد هزار را انتخاب كرد ، سپس از بين آنان هفت هزار نفر ، و سپس هفتصد نفر و سپس هفتاد نفر را براى ميقات پروردگارش انتخاب كرد ، پس به سوى طور سينا خارج شد ، پس آنها را در دامنه كوه گذاشت و خود به سوى كوه طور بالا رفت و از خدا درخواست كرد با او تكلّم كند كه قومش كلام او را بشنوند ، خدا با او تكلّم كرد ، و آنها كلام او را از بالا و پائين و راست و چپ و پشت سر و جلو مىشنيدند . زيرا خداى تعالى كلام را در درخت پديد آورد ، سپس صدا از درخت منعكس مىشد تا اين كه از هر طرف صدا را مىشنيدند . پس گفتند : ما ايمان نمىآوريم كه آنچه شنيديم كلام خدا باشد و به آن باور نداريم تا اينكه خدا را به طور آشكار ببينيم ،