زكات مىدهند و به آيات خدا مىگروند آن رحمت را مخصوص بر آنها گردانده حتم و لازم خواهم كرد .
تفسير
وَ لَمَّا سَكَتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الْأَلْواحَ
و چون موسى از خشم ساكت شد ، يعنى ساكن شد ، الواح باقيمانده را برداشت سكوت را از سكون استعاره كرد ، يا اين كه غضب از باب استعاره تخييلى به سكوت تشبيه شده است و منظور از الواح باقيمانده آن لوحهها مىباشد كه پس از شكسته شدن بعضى و بالا رفتن بعضى باقيمانده را برگرفت .
وَ فِي نُسْخَتِها
آن مطالبى را كه در الواح شكسته و بالا رفته نوشته شده يا آن چه كه در الواح باقى مانده ثبت گرديده است .
هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ
براى خدا ترسان هدايت و رحمت است .
زيرا آنها هستند كه از اندرزها بهره مىبرند نه كسى كه آن را به عنوان افسانه مىشنود .
وَ اخْتارَ مُوسى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا
موسى از ميان قومش هفتاد نفر براى ميقات ( محل ملاقات ) برگزيد .
روايت شده است كه از امام رضا عليه السّلام « 1 » سؤال شد كه چگونه مىشود كه كليم خدا ، موسى بن عمران عليه السّلام نداند كه
هامش
( 1 ) تفسير الصّافى 2 : ص 232 - عيون اخبار الرّضا عليه السّلام ج 1 ، ص 200 / ح 1