فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الْغافِرِينَ ( 155 ) وَ اكْتُبْ لَنا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنا إِلَيْكَ قالَ عَذابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشاءُ وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ ( 156 )
ترجمه :
( 7 / 156 - 154 )
چون خشم موسى فرونشست الواح تورات را برگرفت ، كه در صحيفهء آن براى گروهى كه از خداى خود مىترسند هدايت و رحمت بود
و موسى هفتاد مرد از قوم خود ، براى وعدهگاه انتخاب كرد ( امّا به جرم تقاضاى ديدن خدا به چشم ) آنها را صاعقهء قهر در گرفت موسى در آن حال گفت : پروردگارا اگر ارادهء نافذت تعلّق گرفته كه همهء آنها و مرا نيز هلاك كنى ( كاش ) پيشتر ( از وعده ) مىكردى ( كه قوم نپندارند من بر هلاكت آنهائى كه انتخاب كردم سياست و مكرى انديشيدم ) آيا ما را به فعل سفيهان ما ( كه درخواست جاهلانه كردند ) هلاك خواهى كرد ؟ اين كار جز فتنه و امتحان تو نيست كه در اين امتحان هر كه را خواهى گمراه و هر كه را خواهى هدايت مىكنى .
توئى مولاى ما پس بر ما ببخش و ترحّم كن كه توئى بهترين آمرزندگان .
و سرنوشت ما را ، هم در اين دنيا و هم در عالم آخرت نيكوئى و ثواب مقدّر فرما ، كه ما به سوى تو هدايت يافتهايم . خدا ( در پاسخ درخواست موسى ) فرمود : كه عذاب من هر كه را خواهم رسد و ليكن رحمت من همه موجودات را فرا گرفته است و البتّه براى آنان كه راه تقوى پيش مىگيرند و