بزرگ او و همچنان كه از آخر آيه ظاهر مىشود ، چون ظاهرش اين است كه ضمير ( انّه هو السّميع ) با ضمير ( لنريه ) مطابقت دارد .
و چون در فهم عامّه مقصود از رؤيت ، ديدن با چشم است و آن در حقّ خداى تعالى ممتنع است ، و از طريقى حقيقت رؤيت در حق خداى تعالى ممنوع نيست لذا اخبار در نفى رؤيت از خداى تعالى و اثبات آن آمده است .
و با اين تحقيقى كه ما كرديم جمع بين اخبار متخالف در باب رؤيت خداى تعالى و عدم آن و در تفسير اين آيه ممكن مىگردد ، و هر كس بخواهد به آن اخبار اطّلاع پيدا كند به كافى و صافى مراجعه كند .
قالَ
پس از آنكه كوه انّيّت او نابود شد و از انانيّتش مرد ، خداوند او را با حيات ديگرى غير از حيات اوّل زنده گردانيد و مستحقّ اعطاى كتاب نبوّت گرديد ، خداى تعالى به او فرمود :
يا مُوسى إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسالاتِي
يعنى تو را به آنچه كه رسالت من به آن محقّق مىشود برگزيدم و لذا ( رسالات ) را جمع آورد ، و آن اسفار تورات و يا احكام تورات است .
وَ بِكَلامِي
يعنى به جهت شرافت همكلام بودن تو با من .
فَخُذْ ما آتَيْتُكَ
پس بگير آنچه را كه من به تو دادم از تورات يا احكام رسالت و كلمه اخذ در اينجا به صورت مطلق آمده است ، و در جمله بعدى ، و در داستان يحيى ، و در داستان