تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 376

مساهمون:

ص٣٧٦
اكنون در كار او چه دستورى مىدهيد ( و پس از مشاوره در امر موسى ) قوم به فرعون گفتند كه موسى و برادرش هارون را زمانى بازدار و اشخاصى به شهرها بفرست تا ساحران زبر دست و دانا را به حضور تو گرد آورند .

تفسير

ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى بِآياتِنا
منظور از آيات همان آيات نه‌گانه است ( عصا ، يد بيضا ، و با ، طاعون ، خون شدن آب نيل ، وزغ ، ملخ و كنه و طوفان ) .
إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ
فَظَلَمُوا بِها
يعنى به آيات خدا ستم روا داشتند ، زيرا كه آنها آيات خدا را در جايى قرار دادند كه موضع اقرار بود و شايسته بود كه به آن اقرار كنند چون واضح و روشن بود ، ولى آنها به آيات خدا كفر ورزيدند . و لذا در آيه كفر به ظلم تبديل شده است و آن را به ( باء ) متعدّى نمود و آن را به معنى كفر يا همپايه كفر قرار داد . يا اين كه مقصود اين است كه به سبب آيات كه اسباب طاعت است به موسى ظلم كردند ، بنابراين اشاره به نهايت وقاحت و ظلم آنها مىشود .
فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ
پس بنگر كه عاقبت كار مفسدان چگونه است . يا به نوع هلاكت آنها بنگر ، مانند غرق كردن فرعون و قومش و هلاك كردن امّت‌هاى پيشين با باد و زلزله و غيره كه وسائل هلاكت بودند .
وَ قالَ مُوسى يا فِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 376 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى