يا فِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 104 ) حَقِيقٌ عَلى أَنْ لا أَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلاَّ الْحَقَّ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرائِيلَ ( 105 ) قالَ إِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِآيَةٍ فَأْتِ بِها إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 106 ) فَأَلْقى عَصاهُ فَإِذا هِيَ ثُعْبانٌ مُبِينٌ ( 107 )
وَ نَزَعَ يَدَهُ فَإِذا هِيَ بَيْضاءُ لِلنَّاظِرِينَ ( 108 ) قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلِيمٌ ( 109 ) يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ فَما ذا تَأْمُرُونَ ( 110 ) قالُوا أَرْجِهْ وَ أَخاهُ وَ أَرْسِلْ فِي الْمَدائِنِ حاشِرِينَ ( 111 ) يَأْتُوكَ بِكُلِّ ساحِرٍ عَلِيمٍ ( 112 )
ترجمه :
( 7 / 112 - 103 )
بعد از آن رسولان ، باز ما موسى را با آيات و أدلّه روشن به سوى فرعون و قومش فرستاديم آنها هم با آيات مخالفت كردند .
بنگر كه عاقبت به روزگار تبهكاران چه رسيد ( و چگونه به كيفر ستمگرى و فساد آنان را هلاك كرديم . )
و موسى خطاب كرد اى فرعون محقّقا بدان كه من فرستاده خداى عالميانم ،
سزاوار آنم كه از خدا جز حقّ چيزى به مردم نگويم دليلى بس روشن از جانب پروردگار عالم براى شما آوردم پس بنى اسرائيل را با من بفرست ( و از آزار آنان دست بدار )
فرعون گفت اى موسى اگر دليلى براى صدق خوددارى بيار ،
موسى هم عصاى خود را بيفكند كه به ناگاه آن عصا اژدهايى آشكار گرديد ،
و دست از گريبان خود برآورد كه ناگاه بينندگان را آفتابى تابان بود ،
گروهى از قوم ، فرعون را گفتند كه اين شخص ساحرى سخت ماهر و داناست ،
اراده آن دارد كه شما را از سرزمين خود بيرون كند