هم اينگونه ( كه گياه را از زمين مرده مىرويانيم ) مردگان را هم از خاك برانگيزيم ، باشد كه شما متذكّر گرديد .
زمين پاك را گياه به اذن خدا نيكو برآيد و زمين ناپاك ( شورهزار ) جز گياه اندك و كمثمره بيرون نياورد . اينگونه ما آيات قدرت را براى هر قومى كه شكر خدا بجاى آرند شرح مىدهيم ،
نوح را كه براى بيان توحيد به سوى قومش فرستاديم گفت اى قوم خداى يكتا را بپرستيد كه جز او شما را خدائى نيست كه من بر شما سخت از عذاب بزرگ قيامت مىترسم .
تفسير
وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً
نشرا با نون ، و بشرا با باء خوانده شده است كه جمع نشور و بشير باشد ، و در اصل با دو ضمّه بشرا بوده و به جهت تخفيف با اسكان عين الفعل بشر خوانده شده است .
و با فتح نيز مانند نصر كه مصدر باشد خوانده شده است ، و آن عطف است بر قول خدا
إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ
براى بيان اعاده به طريق تمثيل است چنان كه اوّلى براى بيان ابداء ( آفرينش ) و دوّمى براى تدبير است « 1 » .
بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ
در اينجا منظور از رحمت ، باران است زيرا باران ، در عرف رحمت ناميده مىشود ، و تعميم رياح و رحمت بر كسى مخفى نيست اگر چه اين تمثيل به حسب ظاهر
هامش
( 1 )( إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ )همانا پروردگار شما كسى است كه آسمانها را خلق كرد ) عبارت اوّل كه براى ابداء ( آفرينش ) مىباشد و عبارت دوّم( هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً )براى تدبير و به جريان انداختن امور است .