باشند ، و با فتح باب قلب صورت ولىّ امر را با ملكوتش مشاهده كنند ، و آن لقاى پروردگارشان است كه همان ولىّ امرشان مىباشد و به سبب اين لقا ، رستگارى و رسيدن به روح و راحت و امنوامان و سلامت از حوادث زمان و نجات از تنگى مكان حاصل مىشود . و به همين لقا ، اشاره كرده كسى كه گفته است :
كرد شهنشاه عشق در حرم دل ظهور * قد ز ميان برفراشت رايت اللّه نور
و در اخبار « سكينه » به چيزى تفسير شده است كه دلالت بر ظهور ملكوت ولىّ امر در قلب مىكند ، چون در اخبار وارد شده است : كه آن سكينه نسيمى است كه از بهشت مىوزد و آن صورتى مانند صورت انسان دارد ، زيرا كه ملكوت از بهشت است ، و داشتن صورتى مانند صورت انسان دلالت مىكند بر اينكه آن سكينه از ذوات جوهرى ملكوتى است براى اينكه آن از بهشت است ، نه آنچه كه از لفظ « ريح » فهميده مىشود .
و در عرف صوفيان ظهور ملكوت ولىّ امر بر قلب انسان را سكينه مىنامند چنان كه فكر و حضور نيز ناميده مىشود .
و همين لقا ، مقصود است آنجا كه مىگويند : سالك بايد صورت مرشد را نصب العين خود قرار دهد ، يعنى بايد نفسش را با عبادات صاف كند تا در قلبش ولىّ امرش ظاهر شود و به راستى با او همراهى حقيقى داشته باشد نه آنچه كه از ظاهر لفظ توهّم مىشود كه بايد كوشش كند و صورت مخلوقى را تصوّر كند كه اين توهّم به سوى خود او ، برمىگردد .