بپرهيزيد .
لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
باشد كه به سبب لقاى ملكوت ولىّ امرتان مورد رحمت قرار گيريد .
زيرا كه دار شياطين در حقيقت خشم خداست ، و دنيا مظهر رحمت و خشم خدا هر دو مىباشد ، و ملكوت عليا و همچنين جبروت و مشيّت در حقيقت رحمت ذاتى خداست .
و در اكتفا كردن به لفظ
تُرْحَمُونَ
در اينجا ، و آوردن
بِلِقاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ
در آنجا ، دلالت بر شرافت اين كتاب هست ، چنان كه مخفى نيست .
أَنْ تَقُولُوا
يعنى كتاب را نازل ساختيم تا مبادا بعد از اين يا در قيامت بگوييد ، يا براى اينكه چنين نگوييد ، يا مبادا اين گفتار از شما بر سبيل استمرار واقع شود .
بدان كه مثل اين عبارت در كتاب و سنّت زياد است و بر زبان عرف جارى است و مقصود از مثل آن عبارت اين است كه اين گفتار از شما واقع شده و وقوع اين گفتار سبب نازل كردن كتاب شده است ، چون ما دوست نداشتيم اين قول از شما واقع شود و خواستيم كه بعدا چنين گفتارى از شما صادر نشود .
زيرا صدور اين قول سبب كراهت و ناخوشايندى آن است ، و ناخوشايندى اين گفتار سبب انزال كتاب است و انزال كتاب باعث منع اين گفتار است و لذا ، تفسير آن به اين عبارت صحيح است :
« مبادا كه بگوييد » يا « براى اينكه نگوييد » ولى احتياجى به