است ، و اين بدان معنى است كه خداى تعالى لوح سينه موسى را طورى قرار داده است كه هرگاه در آن چيزى از اشيا متنفّس شود بر آن نقش مىبندد .
و جميع مبادى آن چيز ، تا مبدأ المبادى و جميع غايات آن تا غاية الغايات و همچنين جميع لوازم مبادى و غايات ، در آن نقش مىبندد .
و هرگاه جميع مبادى و غايات و لوازم آنها در چيزى منقّش گردد ديگر چيزى باقى نمىماند جز اينكه در آن نقش بسته باشد ، زيرا كه موجودات همگى متلازم و همهء معلولهاى يك علّت مىباشند .
وَ هُدىً وَ رَحْمَةً
و هدايت و رحمتى براى بنى اسرائيل است .
لَعَلَّهُمْ بِلِقاءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ
تا به لقاى ( ديدار ) پروردگارشان ايمان داشته باشند ، اگر مقصود از ربّ آنان ربّ مطلق باشد پس مقصود از لقاء ، ملاقات كردن جزا و حساب و حسابگرهاى اوست ، و اگر مقصود ربّ مضاف و نسبى باشد يعنى ربّ آنها در ولايت ، پس مقصود از لقا ، لقاى ملكوت آن ربّ است ، و آن پائينترين مرتبهء لقا و معرفت به نورانيّت است ، و فوق آن لقاى جبروت او با مراتبش مىباشد .
يعنى ما به موسى براى دعوت ظاهرى به سبب قبول آن دعوت ، كتاب را داديم تا مستعدّ و آمادهء قبول دعوت باطنى شوند ، و با قبول آن دعوت مستعدّ و آمادهء باز شدن در قلب