و غرض از تكليف انسان به اعمال شرعى خلاص شدن او از حكومت شيطان و دخول او تحت حكومت خداست ، پس هر كس خودش را براى قبول حكومت خدا خالص گرداند مؤمن و موحّد است ، و هر كس خودش را براى حكومت شيطان خالص گرداند كافر است ، بلكه شيطان سركش است ، و هر كس بين دو حكومت شرك بياورد پس او مشرك است كه اعمال و مكاسبش را بين آن دو توزيع كرده است .
و چون خداى تعالى بىنيازترين شريكهاست پس آنچه كه براى شريك او قرار داده شود به خدا نمىرسد ، و آنچه كه براى خدا قرار داده شود به شريكش مىرسد ، زيرا شيطان مادام كه يك نوع حكومت در وجود انسان دارد هر عملى كه انسان براى خدا بكند شيطان قبل از عمل يا حين عمل يا بعد از عمل در آن مداخله مىكند به گونهء مداخلههاى مخفى تا جايى كه خود را شريك لطيفه الهى قرار مىدهد ، و چون خدا بىنيازترين شريكهاست آنچه را كه به شراكت غير خدا براى خدا قرار داده شده است به شريك واگذار مىكند پس آنچه كه مال خود شريك است مال او مىشود و آنچه را هم كه براى خداست خدا به شريك وامىگذارد .
و در لفظ « ذرأ » اشاره به كمال سفاهت آنهاست كه از مخلوق خدا براى خدا نصيبى قرار دادند ، در حالى كه قدرت خالق اقوى بر مملوك خودش مىباشد .
وَ كَذلِكَ
و همچنانكه نصيب قرار دادن مخلوق براى