و به قرينه
كُنْتُمْ عَنْ آياتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ
كه اشاره به انحراف از اوصيا و ظلم به آنهاست .
پس معنى آيه اين است كه اگر در آن هنگام ، ظلمكنندگان به امام ، يا پيروانش ، يا به خودشان ، يا به خلق ، به ادّعاى امامت يا حكومت بين مردم ، و فتوا دادن به آنها را بدون اجازه ببينى .
فِي غَمَراتِ الْمَوْتِ
در سختىهاى مرگ كه عقول آنها را مدهوش مىكند به نحوى كه از حال رفته و حالت اغما به آنها دست مىدهد .
وَ الْمَلائِكَةُ باسِطُوا أَيْدِيهِمْ
و فرشتگانى كه دستهاى خويش گشادهاند تا اينكه ارواح آنان را قبض كنند ، در حالى كه مىگويند :
أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ
جان از تن به در كنيد و اين سخن از جهت غيظ و غضب بر آنهاست .
الْيَوْمَ
متعلّق به « اخرجوا » يا به « تجزون » است و جمله جزء مقول ملائكه ، يا استيناف از ناحيه خداست ، گويا كه خطاب را از رسول برگردانده و خود آنها را مورد خطاب قرار داده و فرموده است كه امروز :
تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما كُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَ كُنْتُمْ عَنْ آياتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ
جزاى آنان كه بر خدا ، سخن به ناحقّ گفتند ، عذاب خوار كنندهاى است ، پس واى به حال كسانى كه از آنان كه به امامت آنها تصريح شده است ، اعراض كردند و براى خود ادّعاى رأى و فتوى نمودند بدون اينكه از طرف