فَنَرُدَّها عَلى أَدْبارِها
و صورت تمام اعضاى بدن آنها را تغيير دهيم .
أَوْ نَلْعَنَهُمْ
كَما لَعَنَّا
و آنها را مسخ كنيم چنان كه مسخ كرديم
أَصْحابَ السَّبْتِ
اصحاب شنبه را .
بدان كه باطن انسان مانند ظاهرش با قامت راست و در بهترين هيئت آفريده شده است كه انتقال و جابهجائى براى او ممكن است و دو پايش از زمين جداست و مانند نباتات نيست كه در زمين فرورفته باشد و انتقال از جايش براى آن ممكن نباشد ، و قامت و سر انسان مستقيم است و پوستش صاف ، و صورتش با انواع زيبائىهاى فطرى زيباست و قابليّت انواع زيبائىهاى كسبى را دارد ، پس هر اندازه كه تصفيه و تزيين آن را بيشتر بكند حسن و جمالش افزون مىشود ، و زيبائى صورت و بدنش به سبب خطوط و اشكال آن و قرار دادن محلّ هر يك از قوا در جاى مناسب خودش مىباشد . و درخشندگى و زيبايى طراوت و شادابى و تزيين آن به اين است كه از چركى و آلودگى كه به آن ملحق شده است صاف شود ، و نيز چيزهايى كه آن را زينت مىدهد به آن بيفزايد .
و زيبائى صورت باطن به اين است كه آن را به نور اسلام سفيد نمايد و با نور ايمان روشن سازد و آن را به عالم نور توجّه داده و از عالم ظلمت و باطل منفصل كند .
و تزيين صورت باطن به اين است كه آن را تصفيه كرده و علمش را زياد كند . و اخلاقش را به وسيلهء متابعت از كسى كه اخلاقش ، اخلاق روحانيان است ، نيكو سازد .
پس اگر انسان از روى غفلت يا جهل از ولايت رو گردان شود تزيين صورت باطن حاصل نگردد ، و اگر اعراض او از روى علم باشد مانند كسى مىشود كه به پشتش توجّه كرده است . و آنگاه كه در اين اعراض متمكّن و توانمند شد صورت او كه پيش روى او بود به پشتش