در قول خدا
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ
« 1 » در سورهء بقره گذشت .
لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما فِيهِنَّ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
از امير المؤمنين « 2 » ( ع ) است كه فرمود : بعضى از آيات قرآن بعضى ديگر را نسخ مىكند و از امر رسول خدا بايد آخرين امر آن حضرت را اخذ كرد ، و آخرين چيزى كه بر او نازل شد سورهء مائده بود ، پس ما قبلش را نسخ كرد ، و آن را چيزى نسخ نكرد . و مائده بر پيامبر نازل شد درحالىكه او سوار بر قاطر پيشانى سفيد بود ، و وحى بر او سنگينى كرد تا اينكه ايستاد و شكمش به طرف پائين فرود آمد تا اينكه ديدم نافش نزديك زمين گرديد ، و به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله حالت اغماء دست داد تا اينكه دستش را بر بند شمشير شيبة بن وهب نهاد ، سپس اين حالت از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بر طرف شد ، پس سورهء مائده را بر ما خواند ، و رسول خدا به آن عمل كرد و ما به آن عمل كرديم .
و از امام صادق ( ع ) است كه سوره مائده همهاش كامل نازل شد ، و با آن هفتاد هزار هزار ملائكه نازل شد .
پايان جلد چهارم ( پايان سورهء مائده )
هامش
( 1 ) بقره : 152
( 2 ) تفسير الصافى 2 : ص 104