است .
تفسير :
وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ
تمنّى ، طلب كردن امر محال يا طلب چيزى است كه اسباب وصول به آن تهيّه ديده نشده باشد ، و ممكن است كه مقصود هر دو معنى باشد .
مقصود از فضل چيزهائى است كه به آن برترى داده است ، و يا نعمتهاى صورى است ؛ از قبيل وسعت عيش ، امنيّت ، صحّت ، قدرت و عظمت در جسم ، جاه ، مسكن ، زوج ، قوا ، جوارح و غير اينها ، يا نعمتهاى باطنى است از قبيل اخلاق ، علم ، حكمت ، حسن تدبير ، الفت ، زهد ، طاعت و امثال آن . و تعبير از نعمتها به آنچه كه خداوند برترى داده است براى اشاره به علّت نهى از تمنّا و در خواست از فضل خداوند است . و چون نهى بر تمنّى وارد شده عبارت از طلب است بدون حصول اسباب ، در حالى كه به اين امر معتقد شده است كه مطلوب و مورد تمنّا ، نعمتهائى است كه خداوند آنها را بر بعضى افراد تفضّل كرده است ( درحالىكه وسايل و اسباب حصول تفضّل مانند نبوّت و يا ولايت در وى موجود نيست ) . . . لذا مقصود از نهى هر يك از تمنّاها قيد آنها مىباشد ، گويا كه گفته است : چيزى را بدون وسيلهء حصول آن طلب نكنيد ، زيرا كه :
لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ
مردان از آنچه كسب كردند و نيز زنان از آنچه كسب كردند ، بهره مىبرند ، پس بايد متوسّل به اسباب بشويد و بعضى نعمتها را طلب نكنيد ، زيرا آن نعمتها از فضل خداوند است ، پس توجّه شما به خدا باشد .
وَ سْئَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ
و از فضل خدا بخواهيد ، در اين سخن به علّت هر دو نهى و مفهوم مخالف آنها به طور اختصار اشاره شده است .
امّا سؤال و درخواست ، يا با زبان قال است كه ، به آن اعتنايى