أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ
من آن را براى شما مىفرستم ولى هر كس از شما بعد از آن كفر بورزد ، او را چنان مجازاتى كنم كه احدى از جهانيان را بدانسان مجازات نكرده باشم . نزول آيه و كيفيّت مائده و كيفيّت خوردن آنها در كتابهاى مفصّل با اختلاف در روايات ، مذكور است .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 116 تا 117 ]
وَ إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّي إِلهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ قالَ سُبْحانَكَ ما يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ ما لَيْسَ لِي بِحَقٍّ إِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي وَ لا أَعْلَمُ ما فِي نَفْسِكَ إِنَّكَ أَنْتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ ( 116 ) ما قُلْتُ لَهُمْ إِلاَّ ما أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً ما دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَ أَنْتَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ( 117 )
ترجمه :
و ياد كن آنگاه كه خدا به عيسى بن مريم گفت آيا تو به مردم گفتى كه من و مادرم را دو خداى ديگر سواى خداى عالم اختيار كنيد ؟ عيسى گفت خدايا تو منزّهى و هرگز مرا نرسد كه چنين سخنى به ناحقّ گويم چنان كه من اين را گفته بودم تو مىدانستى كه تو از اسرار من آگاهى و من از سرّ تو آگاه نيستم همانا تويى كه به همهء اسرار جهانيان آگاهى
من به آنها چيزى جز آنكه تو امر كردى نگفتم ( و آنچه برابر امر تو گفتم اين بود كه ) خداى يكتا را بپرستيد كه پروردگار من و شماست . من خود بر آن مردم گواه و ناظر اعمال بودمى مادام كه در ميان آنها بودم و چون روح مرا تصرّف كردى تو خود نگهبان و ناظر اعمال آنها بودى و بر همهء خلق عالم گواهى .
تفسير :
وَ إِذْ قالَ اللَّهُ
فعل ماضى آورد براى اينكه وقوع آن محقّق است ، يا اينكه آن داستان نسبت به حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله كه مخاطب است ، در زمان گذشته انجام شده است .