يكى بودن خدا .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 111 تا 112 ]
وَ إِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَ بِرَسُولِي قالُوا آمَنَّا وَ اشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ ( 111 ) إِذْ قالَ الْحَوارِيُّونَ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ قالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 112 )
ترجمه :
و ياد كن هنگامى كه به حواريّون وحى كرديم كه به من و رسول من ايمان آوريد گفتند ايمان آورديم خدايا گواه باش كه ما تسليم امر توئيم ،
ياد آر هنگامى كه حواريّون گفتند اى عيسى مريم آيا خداى تو تواند كه از آسمان براى ما مائده بفرستد عيسى در جواب گفت اگر ايمان آوردهايد از خدا بترسيد ( هرگز در قدرت خدا يا اجابت دعاى پيغمبر خدا شكّ نكنيد ) .
تفسير :
وَ إِذْ أَوْحَيْتُ
منظور از « اوحيت » وحى الهام است نه وحى ارسال .
إِلَى الْحَوارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَ بِرَسُولِي قالُوا آمَنَّا وَ اشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ إِذْ قالَ الْحَوارِيُّونَ
مقصود از اين قسمت آيه تنبيه امّت است بر چيزى كه شايستهء آنها نيست مانند طلب كردن آيات از رسول صلّى اللّه عليه و آله يا از امير المؤمنين ( ع ) ، و آنچه كه سابقا از نعمتهاى عيسى ( ع ) ذكر شد مقدّمهء همين مقصد بود و اشاره به اين بود كه آنها فقط محض هواى نفس درخواست مائده كردند ، و گرنه نعمتهائى كه خداوند به عيسى داده بود آنها را از آيات ديگر بىنياز مىكرد ، لذا خداوند اسلوب را تغيير داد و آن را بدون عطف آورد تا توهّم نشود كه آن مانند نعمتهاى سابق است .
آنان از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نيز درخواست آيات كردند ، و بعد از آنكه آيات ( معجزات ) را آورد كافر شدند ، و از علىّ ( ع ) نيز درخواست كردند و بعد از آوردن آن كرامات ، باز كافر شدند چنان كه در تاريخها و اخبار آمده است .
يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ
گويا كه سؤال قبل از اين است كه