تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 445

مساهمون:

ص٤٤٥
خداست ، پس نبايد از آنها تقليد كنند .

[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 104 تا 105 ]

وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ قالُوا حَسْبُنا ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا أَ وَ لَوْ كانَ آباؤُهُمْ لا يَعْلَمُونَ شَيْئاً وَ لا يَهْتَدُونَ ( 104 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 105 )

ترجمه :

و چون به آنها گفته شد از حكم كتابى كه خدا فرستاد و از دستور رسول او پيروى كنيد گفتند : آن دينى كه پدران خود را بر آن يافتيم ما را كفايت است آيا بايد از پدران خود در صورتى كه آنها مردم جاهلى بوده و به حقّ راه نيافته باشند باز پيروى كنند ؟ اى اهل ايمان شما ايمان خود را محكم نگاه داريد و اگر همهء عالم گمراه شوند و شما به راه هدايت باشيد زيانى از كفر آنها به شما نخواهد رسيد بازگشت همهء خلق به سوى خداست و همهء شما را در قيامت بدانچه كرده‌ايد آگاه مىسازد و به پاداش اعمالتان مىرساند

تفسير :

وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ
چون به آنها گفته شود كه به سوى كتاب خدا و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بيائيد و از حدود شرع تجاوز نكنيد .
قالُوا
از باب اينكه به آنچه كه به آن عادت كرده بودند اكتفا كرده ، و همان را تقليد كردند ، بدون تعقّل گفتند :
حَسْبُنا ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا
همان گونه كه پدرانمان را يافتيم براى ما كافى است . يعنى دليل جز فعل پدرانشان ندارند ، و نسبت دادن به پدرانشان رسواتر از نسبت دادن به علمائشان مىباشد .
أَ وَ لَوْ كانَ آباؤُهُمْ لا يَعْلَمُونَ شَيْئاً وَ لا يَهْتَدُونَ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ
« عليكم » اسم فعل است بمعنى « الزموا » يعنى بگيريد و ملزم