فَأَثابَهُمُ اللَّهُ بِما قالُوا
طمع داريم كه خدا ما را به بهشتش يا محضرش همراه با گروه صالحان داخل كند پس خداوند نسبت به آنچه گفتند پاداش داد و آن به زبان قال و حال يا به زبان قال مقرون به اعتقاد بوده است زيرا آن عبادت زبانى است ، و كمال ايمان به سبب اقرار زبان است در حالى كه آن از درون و قلب خبر دهد .
جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ
و آن پاداش بهشتهايى است كه در زير آن نهرها جارى است و آن پاداش نيكوكاران است . نقل شده است كه نزول آيه دربارهء نجاشى و گريه اوست در وقتى كه جعفر بن ابى طالب هنگام هجرتش به حبشه آيههائى از قرآن را براى او خواند .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 86 تا 87 ]
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ ( 86 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ( 87 )
ترجمه :
و آنان كه كفر ورزيده آيات خدا را تكذيب كردند ايشان اهل جهنّم خواهند بود ،
اى اهل ايمان خوردنيهاى پاكيزهاى را كه خدا بر شما حلال كرده است ، حرام نكنيد و ستم مكنيد كه خدا ستمكاران را دوست ندارد .
تفسير :
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ
عطف است به اعتبار معنى گويا كه گفته است : آنان كه ايمان آوردند و آيات ما را تصديق كردند آنان اصحاب بهشتاند ، و آنان كه كافر شدند و آيات ما را تكذيب كردند آنها ياران دوزخند .
اين آيه براى بيان حال منافقين امّت است يا كنايه از آنهاست ، چه علىّ ( ع ) از بزرگترين آيتهاست .