تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 411

مساهمون:

ص٤١١
جزء هفتم

[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 82 ]

لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى ذلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ ( 82 )

ترجمه :

همانا دشمن‌ترين مردم نسبت به مسلمانان يهود و مشركان را خواهى يافت و بامحبّت‌تر از همه كس با اهل ايمان آنانند كه گويند ما نصرانى هستيم . اين دوستى نصارى با مسلمانان بدين سبب است كه برخى از آنها دانشمند و پارسا هستند و آنها بر حكم خدا تكبّر و گردنكشى نمىكنند .

تفسير :

لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا
زيرا يهود چون در دنيا فرورفته و توجّه به آخرت نكردند به سبب دورى زمان پيامبرشان و كهنه شدن شريعتشان و استبدال احكام آن ، احوالشان از احوال مؤمنين دور شده است ، چون مؤمنين به آخرت توجّه كردند و به احكام شرعى متلبّس شدند ، بنا بر اين مجانست و سنخيّت بين آنها به هيچ وجه باقى نمىماند . و عداوت از عدم مجانست ناشى مىشود ، چنان كه محبّت از مجانست ناشى مىگردد .
وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا
گذاشتن اسم ظاهر ( الّذين آمنوا ) به جاى ضمير براى اين است كه تصريح به اين باشد كه ملاك عداوت آنان و محبّت اينان فقط ايمان است .
الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى
نفرمود « النّصارى » زيرا اين اسم چون از نصرت مشتق است دلالت مىكند بر اينكه آنها انصار خدا هستند ، و اگر آنان انصار خدا بودند پيروان محمّد صلّى اللّه عليه و آله مىشدند ، لذا اين چنين گفته