ضروريّات و يا آنچه كه ترجيح دارد اكتفا كند ، و تجاوز نكنيد از مباحات خدا به آنچه كه ممنوع كرده است ، يا در مباح به حدّ منع و خطر برسيد . و آيه اشاره به حدّ معتدل و متوسّط بين تفريط و افراط در همهء چيزهاست ، از افعال و طاعات و اخلاق و عقايد و سير الى اللّه ، زيرا كه مطلوب از كسى كه سير الى اللّه مىكند اين است كه بين افراط جذب و تفريط سلوك قرار بگيرد .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 88 ]
وَ كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلالاً طَيِّباً وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي أَنْتُمْ بِهِ مُؤْمِنُونَ ( 88 )
ترجمه :
و از هر چيز حلال و پاكيزهاى كه خدا روزى شما كرده است ، بخوريد و از آن خدائى كه به او گرويدهايد ، بترسيد .
تفسير :
وَ كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلالًا طَيِّباً
در هر مرتبه آنچه حلال و پاكيزه است بخوريد
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
از خدا بترسيد و از حدّ رخصت ( مجاز ) تجاوز نكنيد و به مرتبهء حظر ( منع ) نرسيد ، زيرا بايد هر دو فقره ( رخصت و منع ) مطابق دو فقره سابق ( افراط در جذب و تفريط در سلوك ) باشند ، يا در اعتدا و تجاوز و در تحريم رخصتهاى خدا به تقوى وابسته باشيد اعمّ از اينكه در مورد تحريم و يا اعتدا مىباشد ( يعنى سير الى اللّه سالك بايد بين افراط در جذب و تفريط در سلوك باشد ) .
الَّذِي أَنْتُمْ بِهِ مُؤْمِنُونَ
توصيف خداى تعالى به اين وصف براى تهييج است .
حكايت علىّ ( ع ) و بلال و عثمان بن مظعون در قول خداى تعالى
كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلالًا طَيِّباً
از امام صادق ( ع ) روايت شده كه اين آيه درباره مولاى ما