تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 410

مساهمون:

ص٤١٠
مىدهند تا به منافع دنيوى خود برسند « 1 » .

[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 81 ]

وَ لَوْ كانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ النَّبِيِّ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِياءَ وَ لكِنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ فاسِقُونَ ( 81 )

ترجمه :

و اگر اهل كتاب به خصوص يهود به خدا و پيامبر و كتابى كه بر او نازل شده است ايمان مىآوردند البتّه كافران را دوست خود نمىگرفتند و ليكن بسيارى از آنها تبهكار و بدكردارند ( كه با آنها دوستى و يارى مىكنند ) .

تفسير :

وَ لَوْ كانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ النَّبِيِّ
اگر به خدا و پيامبر حاضر يعنى محمّد صلّى اللّه عليه و آله بنا بر اينكه بيان حال امّت باشد ، تا پيامبر آنان بنا بر اينكه بيان حال اهل كتاب باشد ، ايمان مىآوردند . البتّه چون لفظ « نبىّ » مفرد است وجه اول بهتر است .
وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِ
و آنچه دربارهء علىّ ( ع ) يا مطلق آنچه كه نازل شده است ، و مقصود چيزى است كه دربارهء علىّ ( ع ) نازل شده ، ايمان داشتند .
مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِياءَ
كافران را دوست نمىگرفتند چون ايمان با كفر مقابل هم و از هم دورند دوستى با كفّار لازمه‌اش همنشينى و همراهى با آنان است .
وَ لكِنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ فاسِقُونَ
و ليكن اكثر آنها از حقّ كه عبارت از ايمان است خارج هستند .
هامش
( 1 ) تفسير الصافى 2 : ص 75 - مجمع البيان 2 : ص 232 سطر 2