ياد آورى بديها و خارج ساختن آن از قلب است ، گاهى هر يك در معنى ديگرى و هر يك در هر دو معنى استعمال مىشود . و منظور اين است در عفو و صفح توقّف نكن بلكه به آنها احسان بكن كه
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ
خدا نيكوكاران را دوست دارد .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 14 ]
وَ مِنَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى أَخَذْنا مِيثاقَهُمْ فَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ فَأَغْرَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ وَ سَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللَّهُ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ ( 14 )
ترجمه :
بعضى از آنان گفتند ما به كيش عيسى ( ع ) هستيم . از آنها عهد و پيمان گرفتيم كه پيرو كتاب و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله باشند ولى آنان از آنچه در انجيل پند داده شدند نصيب بزرگى را از دست دادهاند ( به دست فراموشى سپردند ) ما هم به كيفر كردارشان آتش جنگ و دشمنى را تا قيامت ميان آنها برافروختيم .
تفسير :
وَ مِنَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى
در اين آيه نفرمود : « و من النّصارى » ( از نصارا ) بلكه گفت آنها گفتند نصارا هستيم زيرا كه نصرانيّت به سبب بيعت با جانشينان عيسى ( ع ) حاصل مىشود و اينان نصرانيّت را به خود بستند نه اينكه واقعا بر نصرانيّت بيعت كرده باشند .
أَخَذْنا مِيثاقَهُمْ
پس از بيان حال يهود حال نصارى را بيان كرد تا كنايه از امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله باشد يعنى از گذشتگانشان براى جانشينان عيسى ( ع ) ، پيمان گرفتيم .
فَنَسُوا
پس آنان نيز مانند يهود فراموش كردند .
حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ
پس نسيان سبب اختلافشان شد .
فَأَغْرَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ
به سبب آن افعال دشمنى بينشان رخ داد .
وَ الْبَغْضاءَ
و به سبب آن دلهاى پركينه ، همين خوارى آنها در