تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 29

مساهمون:

ص٢٩
فردا كرده ، آن را به تأخير اندازند ، فطرت را باطل كرده‌اند ، و كسانى كه فطرت را باطل كنند ، جوهرهء آنان جهل شده است ، و جدائى و دوگانگى بين جهل و ذوات آنها باقى نمانده است و اينكه بديها و كارهاى زشت آنان از باب اينكه جوهره وجودشان مبتنى بر جهل است اگر چه زشتى آن كارها اندك باشد ، به نهايت زشتى مىرسد . و اينكه آنان بجاآورندهء جميع زشتىها هستند ، زيرا جوهرشان جهل است كه مصدر جميع زشتىها است ، و كسى كه جوهرش جهل باشد هر عملى انجام مىدهد آن گناه و زشت است ، گويا كه خداوند فرموده باشد : توبه براى كسانى نيست كه همهء زشتى و گناهان را انجام مىدهند .
حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ
يعنى تا آنگاه كه مرگ را ببيند چنان كه در اخبار آمده است .
قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَ لَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً
و در اين آيه تأكيد و تحقير به حدّى است كه بر هيچ كس مخفى نيست و گويا كه اين آيه معترضه است بين آيات آداب معاشرت جهت بازگشت به ذكر توبه .

[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 19 ]

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّساءَ كَرْهاً وَ لا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ ما آتَيْتُمُوهُنَّ إِلاَّ أَنْ يَأْتِينَ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ وَ عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ فَإِنْ كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ يَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْراً كَثِيراً ( 19 )

ترجمه :

اى اهل ايمان براى شما حلال نيست كه زنان را به اكراه و جبر به ميراث گيريد و بر زنان سختگيرى و بهانه‌جوئى نكنيد كه قسمتى از آنچه مهر آنها كرده‌ايد به جور بگيريد . مگر آنكه عمل زشتى و مخالفتى از آنها آشكار شود ؛ و با آنها در زندگانى با انصاف و خوش‌رفتار باشيد ، و چنان كه دلپسند شما نباشد اظهار كراهت نكنيد ، كه بسا چيزها كه