وَ ما عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوارِحِ
يعنى خود آنچه را كه آموختيد از جهت تعليم ، يعنى بر شما حلال شده است تعليم سگهاى شكارى ، و حليّت مقتول آن سگها از آنچه كه بعدا مىآيد استفاده مىشود ، يا اينكه حلال است شكار سگهائى كه شكار كردن يادشان دادهايد ، و ممكن است كه « ما » شرطيّه باشد و
فَكُلُوا مِمَّا أَمْسَكْنَ
جزاى آن باشد ، و چون در مورد كشتهشدهء سگهاى شكارى گمان پليدى مىرفت آنها را مستقلا ذكر كرد .
مُكَلِّبِينَ
قيدى است در جهت حلال بودن به تعليم ديدن سگها يا به كشتهشدهء سگ شكارى تعليم ديده نه غير آن از درندههاى تعليم ديده ، زيرا كه مكلّب به صيغهء اسم فاعل معلّم سگ است و مشتق از كلب به معنى سگ مىباشد .
تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللَّهُ
هرگاه آنها را بدانسان كه خدايتان آموخته است تعليم داده باشيد ، يا به طور تكوينى آنطور كه خدا ياد داده ، يا به توسّط بشر ديگرى تحصيل كرده و آداب شكار و اطاعت در ارسال و منع و ضبط شكار بر صاحبش را آموخته است .
فَكُلُوا مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَ اذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ
پس آنچه آن سگان تعليم يافته براى شما نگهداشتهاند بخوريد ، در حالى كه نام خدا را بر آن ذكر كردهايد ، چون « واو » براى ترتيب نيست تأخير امر به ذكر اسم خدا ، در لفظ منافات با وجوب تقديم ذكر خدا وقت فرستادن سگ ندارد .
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
در چيزى كه بر شما حلال نيست از خدا بترسيد .
إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ
خداوند سريعا بر چيز كوچك و بزرگ محاسبه مىكند .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 5 ]
الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ وَ طَعامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ حِلٌّ لَكُمْ وَ طَعامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسافِحِينَ وَ لا مُتَّخِذِي أَخْدانٍ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ ( 5 )