[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 167 تا 168 ]
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا ضَلالاً بَعِيداً ( 167 ) إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقاً ( 168 )
ترجمه :
آنان كه كافر شده و مردم را از راه خدا باز داشتند همانا سخت به گمراهى فرورفته و از راه سعادت و نجات دور افتادند .
تفسير :
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
جمله استيناف است ، گويا كه شنونده پرسشى كرده و بيان حال كافر را از آن چيزى كه به او نازل شده است درخواست كرده است . با اينكه خدا گواهى به آن مىدهد ، و مقصود از اين كفر ، كفر به چيزى است كه به پيامبر دربارهء علىّ ( ع ) نازل شده است ، يا مقصود كفر به سبيل خداست به نحو تنازع ( در آيه قبل شهادت به ايمان و در اين آيه كفر آمده كه با هم متنازع و متخالفند ) .
وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
مردم را يعنى از ولايت علىّ ( ع ) باز داشتند .
قَدْ ضَلُّوا
از راه گم شدند ،
ضَلالًا بَعِيداً
گمراهى شديدى زيرا تو دانستى كه طريق عبارت از علىّ ( ع ) است و حاصل نمىشود مگر با دلالت علىّ ( ع ) ، و اينكه آنان به علىّ ( ع ) كافر شدند ، و ديگران را از آن جلوگيرى كردند وقتى خداى تعالى حال آنها را در بين خودشان ذكر كرد گويا كه سامع حال آنها را با خدا مورد سؤال قرار مىدهد و نسبت مغفرت و هدايت خدا را نسبت به آنها مىپرسد ، پس در جواب آنها فرمود :
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
اسم ظاهر جاى ضمير آمده است ، تا زشتى حال آنها را اظهار كرده و نكوهش ديگرى كه ناشى از ظلم آنهاست ، به آنان يادآور شود و سبب عدم مغفرت را ابراز نمايد .
وَ ظَلَمُوا
و به آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله ظلم كردند ، ( اينچنين از ائمّه ( ع ) وارد شده است ) .
لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقاً
زيرا چيزى كه به سبب