[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 160 تا 161 ]
فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيراً ( 160 ) وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً ( 161 )
ترجمه :
پس به جهت ظلمى كه يهود ( دربارهء پيامبران و عيسى و در حقّ خود ) كردند و هم بدين جهت كه بسيارى از مردم را از راه خدا منع نمودند ، ما نعمتهاى پاكيزهء خود را كه بر آنان حلال بود حرام كرديم ؛
و هم بدين جهت كه ربا مىگرفتند در حالى كه از آن نهى شده بودند ، و نيز از اين رو كه اموال مردم را به باطل ( مانند رشوه ، خيانت و سرقت ) مىخوردند ، براى كافران آنها ( نه آنهائى كه توبه كردند ) عذابى دردناك مهيّا ساختهايم .
تفسير :
فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ
طيّبات رزق صورى ، يا طيّبات بزرگى كه آن رزق روح انسانى است از قبيل علوم كسبى يا لدنّى ، و مشاهدات و معاينات . و آيه « 1 » با تمام اجزائش كنايه از منافقين امّت است كه از ولايت رو گردان و مانع مردمند و ربا و رشوه مىخورند و نيز سايرين غير از منافقين امّت كه اين چنين هستند .
يعنى وقتى دانستى كه هر چه به يهود رسيد به سبب اعمال بدشان بود خواهى دانست كه تحريم طيّبات حلال نيز براى آنها به سبب يكى از آن اعمال بد بود ، پس بر حذر باشيد و مانند كارهاى آنها انجام ندهيد ، يا مقصود اين است كه آن تحريم به سبب ظلم بزرگى بود از انواع ظلمهايشان ، و آن اين بود كه از ولايت اعراض كردند ، به قرينهء قول خداى تعالى
وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
و راه خدا عبارت از امامى است كه در قلب را باز مىكند ، پس سالك به سبب توسّل به آن ، به سوى خدا سير مىكند ، و هر عملى كه تو را به اين امام راهنمائى كند راه خداست ، زيرا كه راه به سوى راه ( امام ) خود به منزلهء راه است .
هامش
( 1 ) آيه : منظور همين آيه مباركه است كه تفسير فرمودهاندفَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ. . . .