قرينهء آن نيز اين قول خداى تعالى است كه مىفرمايد :
وَ آمَنْتُمْ
و تقدير شكر براى اين است كه آن مقدّم بر حصول ايمان است ، زيرا بيعت و قبول ولايت محقّق نمىشود مگر بعد از تعظيم و تسليم ، و تعميم آيه نسبت به هر شكر و نعمت بر صاحبان درايت مخفى نيست .
وَ كانَ اللَّهُ شاكِراً
جزاى شكر را زيادتى و فزونى نعمت قرار مىدهد پس چگونه شاكر را عذاب كند .
عَلِيماً
شكر شما از او فوت نمىشود تا شما را از باب عدم آگاهى به شكرتان عذاب كند .