غير آن است .
و براى اشاره به فرق بين نبوّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و نبوّت غير او به كمال و ضعف ، در اوّلى « نزّل » را از باب تفعيل آورده است ، كه در آن نوعى « تعمّل » « 1 » است و در دوّم « أنزل » است كه خالى از تعمّل است ، و هر دو به صورت مجهول نيز خوانده شده است .
وَ مَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
از مبدأ تا منتهى به ترتيب ذكر نمود ، زيرا كه مقصود از ( ملائكه ) عقول و منظور از ( كتب ) نبوّتها و احكام آنهاست ، زيرا كه نبوّتها از جهت نزول بعد از ملائكههاست ، و رسالت بعد از نبوّت است ، و كفر به آنها سبب كفر به ولايت و عدم قبول دعوت باطنى است ، زيرا مادام كه با بيعت به دست علىّ ( ع ) ايمان به قلب داخل نشود ، در قلب باز نمىشود . و مادام كه در قلب به سوى ملكوت باز نشود چيزى از آنها شناخته نمىشود . چنان كه پيش از اين معلوم شد و ازاينرو آن را بعد از امر به ايمان نسبت به علىّ ( ع ) آورده است .
فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا بَعِيداً
وصف به حال متعلّق است و تهديد رسائى براى منحرفين از ولايت و كسانى كه ايمان به دست علىّ ( ع ) را قبول نكردهاند ، مىباشد .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 137 ]
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلاً ( 137 )
ترجمه :
آنان كه نخست ايمان آوردند و سپس كافر شدند باز ايمان آورده و دگر بار كفر ورزيدند سپس بر كفر خود افزودند اينان را خدا نخواهد بخشيد و به راهى هدايت نخواهد فرمود .
هامش
( 1 ) عامليّت و تدريج در پذيرش و عمل كه در كتب آسمانى است .