باشد ، زيرا عمل ، مادام كه از ايمان قلبى و پيمان علوى صادر نشود عمل صالح نمىشود . يا مقصود كسانى است كه با بيعت خاصّ ولوى ايمان آوردند و به وسيلهء كسب خيرات عمل صالح انجام دادند تا اينكه در ايمان متمكّن شدند ( چون ايمان مادام كه انسان در آن متمكّن نشود وديعه و امانتى است كه احتمال زوال در آن مىرود ) .
سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
به زودى آنها را داخل بهشتهائى مىكنيم كه از زير درختانش نهرها جارى است ، زيرا طريق آنان طريق قلب و طريق ولايت است كه به عالم علوى مىرساند و در آن عالم جنّات است .
و
خالِدِينَ فِيها أَبَداً وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا
وعده داده است خداوند وعدهدادنى .
وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا
پس خلافى براى وعدهء خدا نيست ، با تأكيدات متعدّد اين مطلب را تأكيد كرد ، سپس كلام را از بيان حال مؤمنين به خطاب با منافقين پيرو شيطان برگردانيد ، پس فرمود :
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 123 ]
لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَ لا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً ( 123 )
ترجمه :
كار به آمال و آرزوهاى شما و آرزوى يهود و نصارى درست نشود هر آنكه كار بد كند كيفر آن را خواهد ديد و احدى را جز خدا يار و ياور خود نتواند يافت .
تفسير :
لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ
يعنى شما و اهل كتاب انتساب به نبىّ و كتاب را آرزو مىكنيد كه خدا گناهان شما را هر چه كه باشد ببخشايد . و با شما معاملهء پدر با عزيزترين اولادش را انجام دهد ، در حالى كه مطلب بستگى به آرزوها و آرزوهاى اهل كتاب ندارد ، بلكه