از امّهات مسائلى است كه مورد اختلاف بين عامّه و خاصّه است ناشى از اين است كه از اهل قرآن اعراض كرده و در هر باب بر عقول ناقص خود تكيه زدهاند .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 15 ]
وَ اللاَّتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلاً ( 15 )
ترجمه :
زنانى كه عمل ناشايسته كنند ، چهار گواه مسلمان بر آنها بخواهيد چنان كه گواهى دادند ، در اين صورت آنان را در خانه نگهداريد تا عمرشان به پايان رسد يا خدا راهى را بر آنان پديدار گرداند ( يعنى توبه كنند يا حدّ مقرّر شود ) .
تفسير :
وَ اللَّاتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ
اين آيه در كيفيّت ادب كردن كسانى است كه از حدود خداوند خارج شدهاند .
فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ
پس از كسى كه نسبت زنا مىدهد
هامش
و تعصيب كه به معنى خويشاوندان پدرى و برادران ميّت است و عامّه قائل به آن هستند پيش ما اماميّه باطل است ، مثلا فرض مىكنيم از ميّت پدر و يك همسر و يك دختر مانده باشد ، در اين صورت يك ششم از تركه به پدر و يك هشتم به زوجه و يك دوم به دختر مىرسد ، و آنچه كه اضافه مىماند به پدر و دختر مىرسد و به عصبه ، كه برادران ميّت هستند چيزى نمىرسد .
قسامه : مقصود از قسامه در اينجا « قسم است ، و آن عرفا قسمت كردن شبها بين زوجهها است ، و قسم بر حسب اصطلاح فقهى عبارت از حقّى است براى هر يك از زوجين ، و اين « قسم » در لغت به معنى حظّ و نصيب است .
عقد اسلام و ايمان : عبارت از عقد بيعت با نبىّ ( ص ) يا با علىّ ( ع ) است كه نبىّ و ولىّ در مواردى طبقهاى از ارث قرار مىگيرند .