به آن راضى نيست .
أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ
به اينكه آنچه را كه عقل و شرع به آن راضى است آن را ترك كند زيرا كه مراد از عامل سوء كسى است كه مرتكب كارهاى زشت شود كه او را از حضور عقل و ربّ دور سازد ، و ظالم به نفس كسى است كه از چيزى كه او را به حضور عقل نزديك مىكند خوددارى كند ، و در خبر ، ظالم به نفس به كسى تفسير شده است كه در اطراف ( نفس ) چرخ مىزند بدون اينكه به سوى قلب حركت نمايد .
ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً
به خيانتكار و مدافع آن وعده داد كه در صورت توبه ، توبه او را بپذيرد ، و مغفرت ، پوشيدن گناهان و ترك عقاب بر آنهاست . و علاوه بر ترك عقاب رحمت تفضّل بر اوست .
وَ مَنْ يَكْسِبْ إِثْماً فَإِنَّما يَكْسِبُهُ عَلى نَفْسِهِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً
و هر كه گناه پيشه كند ، دستاورد او زيان است و خدا به گناهانش داناست .
حَكِيماً
و خدا حكيم است يعنى كار لغو انجام نمىدهد تا اينكه ممكن باشد و بال گناه كسى را به غير خودش برگرداند ، پس نسبت دادن گناه به غير ، سودى به حال شخص ندارد بلكه به خود او زيان مىرساند .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 112 ]
وَ مَنْ يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْماً ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئاً فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً ( 112 )
ترجمه :
هر كس گناهى از او سر زند و آنگاه ارتكاب آن گناه را به بىگناهى نسبت دهد و به ديگرى تهمت زند ، مرتكب بهتان و گناه بزرگ و آشكارى شده است .
تفسير :
وَ مَنْ يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْماً
خطيئة مانند لغزشى است كه از شخص صادر مىشود و با انزجار و ناراحتى نفس همراه است ، گويا كه