هرگاه به حكمى حكم كرديد بايستى مطابق حكم خدا باشد و بين خائن و غير او تمييز بدهيد و به نفع خيانتكاران با صالحين خصومت نكنيد ، و بعد از وفات محمّد صلّى اللّه عليه و آله هر وقت بين شما نزاع واقع شد داورى به چيزى كنيد كه خداوند آن را به شما اعلام كرده و رسولش بيان نموده است .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 107 ]
وَ لا تُجادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتانُونَ أَنْفُسَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ مَنْ كانَ خَوَّاناً أَثِيماً ( 107 )
ترجمه :
هرگز بخاطر مردمى كه به نفوس خود خيانت مىكنند با اهل ايمان جدال مكن كه همانا خداوند آن كسى را كه خيانتكار و بدعمل است دوست نمىدارد .
تفسير :
وَ لا تُجادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتانُونَ أَنْفُسَهُمْ
يعنى با ارتكاب معاصى به خودشان خيانت مىكنند ، و اگر لفظ « انفسهم » به علىّ ( ع ) و ائمّه ( ع ) تفسير شود هيچ بعيد نيست ، زيرا كه ولايت مطلقه حقيقت هر صاحب حقيقت و نفسانيّت هر صاحب نفسى است .
إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ مَنْ كانَ خَوَّاناً أَثِيماً
هر دو لفظ « خوّان » و « اثيم » براى مبالغه است ، و جمله در موضع تعليل است ، و نفى محبّت در مثل اين مقام مفيد بغض است يعنى خداوند مبغوض مىدارد كسى را كه خيانتكار و بدعمل باشد .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 108 ]
يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَ هُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ ما لا يَرْضى مِنَ الْقَوْلِ وَ كانَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطاً ( 108 )
ترجمه :
مردم خيانتكار در كار خيانت از خلق شرم مىدارند ولى از خدا شرم نمىكنند و شبانگاه سخنانى نادرست و ناپسند براى اتّهام خلق مىانديشند خدا در آن حال نيز با آنهاست و هر چه كنند آگاه است .