اوّل است انزال كتاب به توسّط حقّ صحيح مىشود و متلبّس به حقّ مضاف بودن نيز صحيح مىشود ، زيرا حقيقت هر حقّى و حقيقت هر صاحب حقيقتى همين است ، و با حقّ نيز صحيح است .
لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ
مقصود از حكم ، حكومت معروف است كه در مورد قطع منازعات مىباشد . يا چيزى است كه اعمّ از آن و از تأسيس سياسات و عبادات است ، يا شامل آن موارد و اصلاح مردم با نصايح و آداب نيز مىشود ، يا علاوه بر همهء اينها شامل اصلاح و تكميل باطن مردم با زبان سرّ نيز مىشود .
بِما أَراكَ اللَّهُ
مقصود ديدن با چشم است ، زيرا ظهور ولايت به سبب نبوّت نمىشود مگر با فتح باب از ملكوت ، پس صاحبش با چشم بصيرت ، دقايق امور بندگان و احوال پنهانى آنها را ، مىبيند و در نتيجه براى او حكم و اصلاح به سبب آنچه كه مىبيند ، ممكن مىشود .
يا اينكه « اريك » از « رأى » باشد يعنى به جهت اينكه خداوند تو را صاحب رأى قرار داده كه احتياج به رأى غير پيدا نمىكنى ، چون چشم بصيرت تو نيز به سبب انزال كتاب باز مىشود ، و در خبر اشاره به اين معنى اخير وجود دارد ، و اينكه تفويض به رأى مخصوص پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است ، و براى غير او نيست ، و بعد از او به جانشينان او تفويض شده است ، پس اگر انزال كتاب به جهت حكومت تو با رأى تو باشد پس بين آنها به رأى خودت يا با ديدن خودت ، حكم كن .
وَ لا تَكُنْ لِلْخائِنِينَ خَصِيماً
و نبايد به نفع خيانتكاران و به ضرر دشمنان آنها ( كه مؤمنان و صالحان باشند ) ؛ با قبول رأى غير خودت ، خصومت كنى .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 106 ]
وَ اسْتَغْفِرِ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ كانَ غَفُوراً رَحِيماً ( 106 )
ترجمه :
و از خدا طلب آمرزش كن كه خداوند البتّه آمرزنده و