و اسلحهء خود را برگيريد .
إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً
عذاب خوار كنندهاى با دست شما براى كافران آماده مىشود ، و لذا امر به احتياط و گرفتن سلاح مىكند تا مستأصل و درمانده نشويد تا خداوند به وسيلهء شما آنها را عذاب كند ، و بنا بر اين مىتواند به منزلهء تعليل باشد ، و آيه اگر چه در غزوهء حديبيّه يا ذات الرّقاع نازل شده است ولى منافاتى با تعميم حكمش ندارد .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 103 ]
فَإِذا قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِكُمْ فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتاباً مَوْقُوتاً ( 103 )
ترجمه :
پس آنگاه كه از نماز فراغت حاصل كنيد باز در همه حال ايستاده و نشسته و بر پهلو ( خوابيده ) و در هر حال كه توانيد خدا را ياد كنيد ، سپس كه از آسيب دشمن ايمن شديد در آن حال نماز كامل بجاى آريد كه نماز براى اهل ايمان حكمى واجب و لازم است .
تفسير :
فَإِذا قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِكُمْ
يعنى وقتى نماز را ادا كرديد از ذكر خدا غافل نشويد و در حين جنگ منتظر نشويد كه ذكر خدا را با ادب و آدابش بعد از جنگ بجاى آوريد بلكه در جميع احوال خدا را ياد كنيد ، يا اينكه هرگاه كه خواستيد در وقت شدّت خوف نماز بخوانيد و نتوانستيد همهء مقرّرات نماز را انجام دهيد ، پس نماز بخوانيد بر هر حالى كه توانستيد به قرينهء قول خدا كه مىفرمايد :
فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ
آنگاه كه از شدّت خوف ايمن شديد
فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ
يعنى نماز را با شرائط و آداب مقرّر آن در سفر تمام كنيد ، يا هر وقت كه در وطنهايتان يا در محل اقامتتان مطمئن شديد نماز را با اتمام ركعات آن تمام كنيد .