مفهوم مانند ساير مجملات است ، و اعتبار و عدم اعتبار آن محتاج به قرينه است . و محتمل است كه مقصود نماز خوف و قصر آن باشد به دليل اينكه نماز خوف بعد از اين آيه بيان مىشود ، و قصر مطلق نماز در سفر از قبيل مجملات مىشود كه براى ما بيان كردهاند .
إِنَّ الْكافِرِينَ كانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُبِيناً
استيناف است در موضع تعليل .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 102 ]
وَ إِذا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَ لْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرائِكُمْ وَ لْتَأْتِ طائِفَةٌ أُخْرى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَ لْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَ أَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَ أَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً واحِدَةً وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كانَ بِكُمْ أَذىً مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَ خُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً ( 102 )
ترجمه :
و هرگاه در سفرهاى جهاد ، شخص تو در ميان سپاه باشى و نماز بر آنان به پا دارى ، بايد سپاهى با تو مسلّح به نماز ايستند و چون سجدهء نماز بجاى آرند اين سپاه براى نگهبانى رفته گروهى كه نماز نخواندهاند به نماز آيند . البتّه با لباس جنگ و با اسلحه زيرا كافران در آن روز انتظار دارند كه شما از اسلحه و اسباب خود غفلت كنيد كه ناگهان بهيكبار بر شما حملهور شوند . چنان كه بارانى يا مرضى شما را از برگرفتن سلاح به رنج اندازد باكى نيست اسلحه فروگذاريد ولى البتّه از دشمن بر حذر باشيد كه خدا براى كافران عذابى سخت خواركننده مهيّا ساخته است .
تفسير :
وَ إِذا كُنْتَ فِيهِمْ
و اگر در حين مسافرت و خوف در ميان آنها بودى
فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ
و امامت نماز آنها را به عهده گرفتى ،