فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ
براى نماز طائفهاى از آنها بر پا ايستند ،
مَعَكَ وَ لْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ
با تو و آن طايفهء جنگكننده كه به التزام استفاده مىشود ، يا گروهى كه نماز مىخوانند ، اسلحههاى خويش برگيرند .
فَإِذا سَجَدُوا
يعنى آنها كه نماز مىخوانند .
فَلْيَكُونُوا
گروه جنگكننده ، باشند .
مِنْ وَرائِكُمْ
بر گرد گروه نمازخوان .
وَ لْتَأْتِ طائِفَةٌ أُخْرى لَمْ يُصَلُّوا
پس از آنكه منتظر آنان شدى در قيام دوّم ، و گروه نمازگزارنده نمازشان را با تو تمام كردند ، و به محلهاى توقف خود رفتند .
فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ
به اينكه در قيام به تو اقتداء كنند و در قعود و نشستن تو منتظر آنها بمانى تا نمازشان را تمام كنند بدين نحو كه يك ركعت ديگر بخوانند ، سپس با آنها سلام دهى بعد از آنكه در قعود به تو ملحق شدند .
وَ لْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ
يعنى گروهى كه نماز خواندند و ايستادند در موقف كسانى كه نماز نخواندهاند ، يا گروهى كه مشغول به نماز هستند ، اسلحهء خود را برگيرند .
وَ أَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَ أَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً واحِدَةً
استيناف است در موضع تعليل .
وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كانَ بِكُمْ أَذىً مِنْ مَطَرٍ
براى سنگينى سلاح .
أَوْ كُنْتُمْ مَرْضى
يا از حمل كردن سلاح ضعيف شديد .
أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ
چون در بيدارى و بر حذر بودن و گرفتن اسلحه در هر حال مبالغه نمود اين توهّم پيش آمد كه زمين گذاشتن سلاح در هيچ حالى درست نيست ، پس آن توهّم را رفع نمود و فرمود :
وَ خُذُوا حِذْرَكُمْ
ولى با اين حال از طريق احتياط خارج نشويد ،