در حالى كه نسبت آن به قابل قوىتر است بدان جهت كه از عدمهاى قابل ، تبعيّت مىكند . در نتيجه قابل سزاوارتر به آن مىشود . ولى در حسنات و كارهاى خوب چون وجود در آنها قوى است نسبت به فاعل قوىتر است پس فاعل به آن سزاوارتر است .
فَما لِهؤُلاءِ الْقَوْمِ لا يَكادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثاً
چرا اين گروه از مردم سخنان را نمىفهمند و بىنظم و در هم بر هم سخن مىگويند .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 79 ]
ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ وَ أَرْسَلْناكَ لِلنَّاسِ رَسُولاً وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً ( 79 )
ترجمه :
هر چه انواع نيكويى به تو رسد از جانب خداست و آنچه از بدى رسد از نفس تو است و ما ترا به رسالت و راهنمائى فرستاديم و تنها گواهى خدا جهت رسالت تو كافى است .
تفسير :
ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ
جواب سؤالى است كه از قول خدا
كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
ناشى مىشود ، گويا كه كسى مىگويد : اگر همه چيز از طرف خدا باشد پس ديگر نسبت افعال را به مردم نمىشود داد و پسنديده و ناپسنديده تفاوتى نمىكند و نسبت همه چيز را بايد به خدا داد . پس خداوند فرمود : هر كار خوبى كه به تو برسد از جانب خداست و كار بد و ناپسند از جانب خودت است .
وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ
هر چه از بدى بر تو رسد از خويشتن توست ، كه مخاطب يا معلوم نيست و يا خطاب به محمّد صلّى اللّه عليه و آله است و منظور ديگران هستند از باب اينكه « به در مىگويند كه ديوار بشنود . » سرّ اختلاف دو نسبت كار خوب و بد را كه خوب به خدا ( فاعل ) نسبت داده مىشود و بد به نفس ( قابل ) پيش از اين بيان شد .
وَ أَرْسَلْناكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا
ما تو را براى مردم ، رسول فرستاديم ، نه