يا بيشتر مىترسند و چون سينههايشان از آشكار شدن در مقابل دشمنان تنگ مىشود مىگويند :
رَبَّنا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ لَوْ لا أَخَّرْتَنا إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ
پروردگارا چرا تأخير نمىاندازى حكم كارزار را تا زمان دولت مؤمنين .
و اين حالات گاهى بر سالك عارض مىشود ، پس مأمور به كنارهگيرى از خلق و سكوت از مجادله و مكالمهء غير ضرورى مىشود ، سپس مأمور به معاشرت و دفاع از برادرانش و برآوردن حوائج آنها مىگردد ، پس سينهاش به تنگ مىآيد و مالك خودش نمىشود تا اينكه از او مانند اين گفتارها صادر مىگردد . و صدور اينگونه گفتارها از كسانى كه به جنگ نمىرفتند خود دليل فضيلت و برترى كارزار و شرافت معاشرت و رفت و آمد با مردم است .
قُلْ
به آنان بگو
مَتاعُ الدُّنْيا
يعنى لذّتها و اعراض دنيا كه زنان به آن رغبت مىكنند
قَلِيلٌ
يعنى بر حسب مقدار و كيفيّت و بقاء اندك است .
وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى
و آخرت براى كسى كه تقوى پيشه كند بهتر است و بايد از وابستگى به متاع دنيا بپرهيزد و در جنگ با دشمنان شتاب كند .
وَ لا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا
يعنى بترسيد كه مبادا بر زحمات شما اجر داده نشود ، پس اگر مانند زنان از مرگ و جدائى دنيا مىترسيد بدانيد كه ، آخرت كه شما از آن فرار مىكنيد براى شما بهتر است ، و اگر بپرسيد كه فرار از جنگ آيا موجب بقاى در دنيا است يا نه ؟ در جواب به شما گفته مىشود :
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 78 ]
أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَقُولُوا هذِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَقُولُوا هذِهِ مِنْ عِنْدِكَ قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ فَما لِهؤُلاءِ الْقَوْمِ لا يَكادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثاً ( 78 )