فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ
پس از آنها دورى كن و آنها را مؤاخذه نكن كه آن براى شما شايستهتر است ، تا امّت تو به فتنه نيفتند .
وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ
در همهء امورت به خدا توكّل كن . مخصوصا در چيزى كه به آن اهميّت مىدهى مانند خلافت علىّ ( ع ) .
وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا
كه خداوند احتياجى به معاون در تنفيذ امر و احتياجى به مشاور در استعلام امر ندارد .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 82 ]
أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً ( 82 )
ترجمه :
آيا در قرآن از روى فكر و تأمّل نمىنگرند كه اگر از جانب غير خدا بود در آن از حيث لفظ و معنى بسيار اختلاف مىيافتند .
تفسير :
أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ
و اينكه قرآن از نزد خداست آيا تدبّر و تفكّر نمىكنند تا صدق و رسالت تو را بدانند ؟ و خلاف اطاعت تو نينديشند .
تدبّر مانند تفكّر است .
وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ
( كه اگر از جانب غير خدا بود ) اين جمله ، عطف بر « قرآن » است به اعتبار اينكه تدبّر متعلّق نسبت به جمله است ولى فعل متعلّق به « لو ( اگر ) » يا جملهء حاليّه است .
لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً
اختلاف بسيارى در آن يافت مىشد ، زيرا در ظاهر و صورت آن تخالف و تناقض وجود داشت ولى چون از جانب خداست و بر حسب عوالم متعدّد داراى بطنها و جهاتى است كه هر يك از دو طرف مخالف هم بر يك عالم يا بر جهت مخصوصى نازل شده است ، يا معنى آيه اين است : كه اگر قرآن چنان كه مىگفتند ، از جانب غير خدا بود ، و پيامبر را بشر تعليم مىداد و يا اينكه قرآن افترا بود ، در آن تخالف واقع مىشد ، زيرا دروغ از آنجا كه مبتنى بر اصلى يا شهودى