باشد ، و مىگويند :
وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ نَصِيراً
تكرار لفظ « اجعل » براى اين است كه مقام تضرّع و ابتهال مناسب تطويل و اصرار در سؤال را دارد ، و از طرف ديگر مسئول ( كسى كه مورد سؤال قرار گرفته است ) يك شخص نيست و اگر هم يك شخص باشد از يك جهت نيست ، بلكه مسئول محمّد صلّى اللّه عليه و آله و علىّ ( ع ) است يا محمّد صلّى اللّه عليه و آله است از جهت هدايت و از جهت يارى ، و يا مسئول علىّ ( ع ) از هر دو جهت است .
در بين صوفيان اين مطلب باقى مانده است كه تعليم و تلقين بايد كمك دو نفس متوافق باشد كه يكى از آن دو شخص هادى و ديگرى دليل است ، و شيخ هادى براى هدايت و تولّاى امور سالك ، در چيزى است كه به او نفع رساند و او را جذب كند و شيخ دليل او را در دفع دشمنان يارى مىكند و به سبب راهنمائيش به طريق توسّل به شيخ هدايت ، از جهل و پستى خارج مىسازد .
لذا در اين آيه اشاره است به اينكه شايسته است كه سالك دائما حضور شيخش را بر حسب مقام نورانيّت و مقام صدرش طلب كند ، و همين معنى انتظار ظهور شيخ در عالم صغيرش مىباشد ، و امّا ظهور شيخ بر حسب بشريّتش بر بشريّت سالك صحيح نيست كه گفته شود از جانب خداست ؛ بلكه آنگاه كه شيخ بر حسب نورانيّت ظاهر شود آنجا ولىّ و ياور از نزد خداست .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 76 ]
الَّذِينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعِيفاً ( 76 )
ترجمه :
اهل ايمان ، در راه خدا و كافران در راه شيطان جنگ مىكنند پس شما مؤمنان با دوستان شيطان نبرد كنيد ( و از آنها وهم و انديشه نداشته باشيد ) كه مكر و سياست شيطان بسيار سست و ضعيف