معنى آيه اين است : چرا با دشمنان ظاهر ولايت در راه تقويت ولايت و بالا بردن آن و اعلان آن جنگ نمىكنيد ؟ يا به سبب جهاد كردن ، با دستها و زبانها و اموالتان كه آن را براى دفاع از دشمنان بذل كنيد آنها را ساكت نمىكنيد ؟ يا مالهايتان را به كسى نمىبخشيد كه مىتواند دشمنان را از شما دور ساخته و آنها را ساكت كند ؟ ! و چرا با دشمنان باطنى ولايت با زبانهايتان كه يادآور ولايت باشد و با انجام حسنات و قوا و اموال باطنى خود جهاد نمىكنيد ؟ بدين نحو كه اموال را بذل كنيد تا دشمنان ولايت را از آن دور سازيد ، و در راه تقويت و يارى كسانى باشيد كه دشمنان ، آنان را ضعفا از ائمّه و پيروانشان شمرده يا قرار دادهاند ، يا آنان را كه از ضعفا شمرده مىشوند تقويت نمائيد . به اينكه شبهاتى كه از جانب دشمنان ، بر آنها وارد مىشود دفع كنيد . و مقصود از ضعفا ، شيعيان ائمّهء هدى هستند ، يا اينكه ضعفاى سربازان وجودت را ، كه شيطان و لشگريانش آنها را ضعيف شمرده يا قرار دادهاند تقويت ، و يا آنان را كه از ضعفاى عقول شمرده شدهاند از نابود شدن و از بين رفتن ، حفظ كنيد .
مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ الَّذِينَ
يعنى از مردان و زنان و فرزندانى كه قدرت دفع دشمنان را ندارند .
يَقُولُونَ رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُها
نزول آيه اگر چه در مورد ضعفاى مكّه است ولى حكم ، اختصاص به آنها ندارد چنان كه در خبر است ، پس مقصود از قريه ، مكّه و هر قريهاى است كه شيعه در آنجا وليّى از امام و مشايخشان پيدا نمىكند ، و هر قريهاى كه امامان ( ع ) در آنجا بين منافقين امّت قرار گرفته باشند ، و قريهء نفس حيوانى ، كه سربازان انسانى در آنجا ولىّاى پيدا نمىكنند و مايلند كه از آنجا خارج شوند و به قريهء سينه و شهر قلب برسند ، و در خانهء دل درخواست حضور به نزد امام يا مشايخشان را دارند كه از مزاحمت اغيار خالى