تفسير :
آوردن لام تأكيد در اوّل آيه
لَئِنْ أَصابَكُمْ
و نياوردن آن در آيه قبل
فَإِنْ أَصابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ
از اين روست كه در قضيّه اول ( آيه قبل ) گويا مخاطب كسى است كه ذهنش خالى از حكم سؤال و انكار است لذا تأكيد نكردن بهتر است . امّا در اين قضيّه ( آيه بالا ) چون بعد از قضيّه اول آمده است و مخاطب آماده سؤال كردن است ، كه حال دو وضع ديگر چه مىشود ؟ از اين رو از باب استحسان لام تأكيد براى آماده كردن ذهن در اوّل آيه و لام قسم و نون تأكيد در
لَيَقُولَنَّ
آورده است .
يعنى اگر فضلى از طرف خدا ، چه ظاهرى و چه باطنى به شما برسد ، هرآينه مىگويند : - آنسان كه بين شما و آنان هيچ دوستى وجود ندارد - اى كاش ما نيز با آنها بوديم تا به نعمت فتح و غنيمت مىرسيديم .
زيرا وصلت و اتّصال ايمانى اقتضا مىكند كه از متنعّم شدن شما ، ( آن شخص ) خوشحال شود ، و با مصيبت شما اندوهناك گردد . پس اگر مصيبتى به شما رسيد و او خوشحال شد كه به او مصيبت نرسيده است و اگر به شما تفضّل شد و به او بهرهاى نرسيد حسرت خورد كه چرا به او تفضّلى نشده است ، اين دليل مباينت و جدائى او از شما است ؛ اگر چه با ظاهر قولش موافق باشد . و به همين جهت بين قول و مقول جملهء معترضه آورده است .
پس اگر حال منافقين تنبل و كندرو چنين باشد كه ذكر شد پس مؤمنين بايد به جهاد بروند .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 74 ]
فَلْيُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ وَ مَنْ يُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً ( 74 )
ترجمه :
مؤمنان بايد در راه خدا ، با آنان كه حيات مادّى دنيا را بر آخرت گزيدند جهاد كنند ؛ و هر كس در جهاد بر راه خدا كشته شد يا فاتح گرديد زود باشد كه او را در بهشت ابدى اجرى عظيم دهيم .