سلوك مىكنند .
أَوِ انْفِرُوا جَمِيعاً
يعنى مجتمعا و همه با هم ، چنان كه آن شأن افراد زرنگ است كه در جنگ صورى جرأت به خرج مىدهند و شأن كسانى است كه در كوچ باطنى جذب شدهاند .
و چون مناسب اين بود كه حال آنها را بيان كند از جهت سلوك و ترغيب به آن و سستى و كندى آن ، لذا خداى تعالى فرمود :
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 72 ]
وَ إِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَّ إِذْ لَمْ أَكُنْ مَعَهُمْ شَهِيداً ( 72 )
ترجمه :
و همانا گروهى از شما ( كه منافقند و به ظاهر دوست ) ، به خبرهاى مجعول هولانگيز شما را ترسان ساخته از جهاد باز مىدارند و اگر به شما حادثهء ناگوارى رسد آن منافق مردم به طريق شماتت گويند خدا ما را مورد لطف قرار داد و از اين حادثه كه آنها را به كشتن داد ، ما را محفوظ داشت .
تفسير :
وَ إِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ
عطف بر محذوف است كه قسمى از گروه را نشان مىدهد . يعنى از شما كسانى هستند كه در رفتن به جهاد سرعت به خرج مىدهند ، و كسانى هم هستند كه كند مىروند ، در اينجا به همين اندازه اكتفا كرد و احوال كندروها را تفصيل داده و حال سرعتيافتگان را كه مىكشند يا كشته مىشوند ، در آيهء :
وَ مَنْ يُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
بيان نموده است .
فَإِنْ أَصابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ
« مصيبت » ظاهرا در پيشامدهايى مانند قتل و شكست و جراحت است و باطن آن رخدادهايى مانند رياضتها و گرفتاريهايى است كه در راه جهاد پيش مىآيد .