گفتهاى ، ( و ساير موارد مشابه را ) نشان داديم . با وجودى كه به آنها گفته شد بيائيد كتاب و سنّت رسول را حكم و داور قرار بدهيم .
رَأَيْتَ الْمُنافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنْكَ صُدُوداً
مىبينى كه منافقين از گرويدن به تو جلوگيرى مىكنند « صدّ عنه صدودا » يعنى از او اعراض كرد ، و « صدّ عنه صدّا » يعنى منع و جلوگيرى كرد ، و مقصود اين است كه آنها از علىّ ( ع ) اعراض مىكنند . در اين آيه ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله را مورد خطاب قرار داد يا اينكه ممكن است كه كنايه از علىّ ( ع ) باشد يا اشاره به اين باشد كه جلوگيرى از گرويدن به علىّ ( ع ) و اعراض از او اعراض از محمّد صلّى اللّه عليه و آله است ، زيرا علىّ ( ع ) ظهور پيامبر است بعد از پيامبر ، و به منزلهء خود پيامبر است چنان كه آيهء
أَنْفُسَنا
« 1 » بر آن دلالت مىكند ، و در خبر به اين معنى اشاره شده است .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 62 ]
فَكَيْفَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جاؤُكَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنْ أَرَدْنا إِلاَّ إِحْساناً وَ تَوْفِيقاً ( 62 )
ترجمه :
پس چگونه خواهد بود حال آنان كه چون رنج و مصيبتى از كردار زشت خود به آنها رسد آنگاه نزد تو آيند و به خدا سوگند خورند كه در كار خود قصدى جز نيكوئى و موافقت با مسلمانان نداشتيم .
تفسير :
پس چگونه خواهد بود حال تو با آنها آنوقت كه به علّت كردار زشتشان عقوبتى از جانب خدا به آنان برسد و نزد تو مىآيند و عذرخواهى دروغى مىكنند . و به خدا قسم ياد مىكنند كه ما قصد احسان به تو و امّت تو و موافقت با مسلمانان را داريم .
هامش
( 1 ) اشاره به آيهء مباهله است .