عصيان است ، و خواب و نكاح و خوردن و مزاح از پيروان علىّ ( ع ) طاعت و احسان است .
و چه خوب گفته است مولوى ( ره ) :
مشورت با نفس خود گر مىكنى * هر چه گويد ، كن خلاف آن دنى
گر نماز و روزه مىفرمايدت * نفس مكّار است مكرى زايدت
و قول خداى تعالى :
وَ لا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ
، و
ما لَكُمْ أَلَّا تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ
« 1 » اشاره به همين معنى است . و مولوى ( ره ) گفته است :
هر چه گرد علّتى علّت شود * كفر گيرد كاملى ملّت شود
از سموم نفس چون با علّتى * هر چه گيرى تو مرض را آلتى
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 61 ]
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنْكَ صُدُوداً ( 61 )
ترجمه :
و چون به ايشان گفته شود كه به حكم خدا و رسول بازآييد گروه منافق را بينى كه سخت مردم را از گرويدن به تو باز مىدارند .
تفسير :
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ
ما به تو ، قضاياى آينده و منازعاتى كه در آينده بين علىّ ( ع ) و يارانش و بين منافقين و حزبهايشان واقع خواهد شد و از احتجاجات و منازعات ، فرا خواندن علىّ ( ع ) و يارانش منافقين را به كتاب خدا به چيزهائى كه تو در حقّ او
هامش
( 1 ) از آنچه كه نام خدا بر آن برده نشده است نخوريد » ، و « و شما را چه مىشود كه از آنچه نام خدا بر آن برده شده است نخوريد » انعام : 118 و 119 .