تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 130

مساهمون:

ص١٣٠

ترجمه :

نه چنين است قسم به خداى تو كه اينان به حقيقت ، اهل ايمان نمىشوند مگر آنكه در خصومت و نزاعشان تنها ترا حاكم كنند و آنگاه هر حكمى كنى هيچ گونه اعتراضى در آن نداشته كاملا از دل و جان تسليم فرمان تو باشند .

تفسير :

فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ
نه چنين است ، قسم به خدايت كه آنها متّصف به اسلام و ايمان عامّ نمىشوند .
حَتَّى يُحَكِّمُوكَ
مگر اينكه تو را يا علىّ ( ع ) را به داورى برگزينند .
فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ
در آنچه كه در آن تنازع كردند كه عبارت
شَجَرَ بَيْنَهُمْ
به معناى « شجر الامر بينهم » ( در بين آنها نزاع واقع شد ) ، مىباشد .
ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ
و آنگاه تو يا علىّ ( ع ) هر چه دربارهء آنان حكم كنى اعتراضى نداشته باشند .
وَ يُسَلِّمُوا
خودشان را به تو يا به علىّ ( ع ) تسليم كنند .
تَسْلِيماً
تسليم‌كردنى - در كافى از امام باقر ( ع ) است كه خداوند امير المؤمنين ( ع ) را در كتابش مورد خطاب قرار داده است در قول خدا :
وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا
و آيه را خواند تا رسيد به قول خدا :
فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ
فرمود : در ضمن چيزهائى كه بر آن پيمان بسته‌اند اين بود كه اگر خداوند ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله را از دنيا برد امر خلافت را ، در بنى هاشم نگذارند كه بماند . - سپس اگر تو بين آنها به قضاوت پردازى چه حكم به قتل دهى يا عفو ، در دلهايشان ايرادى نيابند و تسليم حكم تو شوند « 1 » .
هامش
( 1 ) تفسير البرهان : 1 ص 390 / ح 6 ، تفسير الصّافى : 1 ص 461 ، الكافى : 1 ص 391 / ح 7